Scarecrow, bijzondere combinatie van genres

Dit verhaal werd geschreven door Redactie

Door: Paul Timmermans

Rauwe zang, snelle rap en scherpe gitaren. Scarecrow combineert hiphop met blues op de meest perfecte manier. Dat hoofdact La Pegatina ergens anders op het terrein speelt, is te merken aan het beperkte aantal bezoekers, maar de mensen die er staan, hebben duidelijk geen spijt dat ze hier zijn.

Door de sterke jaren ’10 blues gitaarrifs, de rauwe, mannelijke stem van de zanger en krachtige, Franstalige rap combineren de vier mannen van Scarecrow twee genres die in eerste instantie ontzettend ver uit elkaar lijken te liggen.

Recensie
Act: Scarecrow
Waar: Smederijtuin
Land: Frankrijk
Cijfer: 9,5
Waarom: Hiphop en Blues gecombineerd op een geniale manier met een zichtbaar tevreden publiek.

De twee genres staan zichtbaar naast elkaar op het podium. Het petje van de rapper hangt laag over zijn ogen. Naast hem staat de zanger. Zijn lange haar is verstopt onder het hoedje en zijn strakke colbertje met stropdas zorgen voor een sterk contrast met zijn gescheurde spijkerbroek.

De rapper staat veilig achter zijn draaitafel terwijl de zanger het publiek opwarmt, maar zodra de zang stopt, komt de kleine hiphopper tevoorschijn en laat hij zien hoe snel hij kan rappen en hoe heerlijk hij kan entertainen. Nog puurder dan op de albumversies speelt Scarecrow hun nummers. Ieder bandlid krijgt ruimte voor een solo: van basdeuntjes, drumritmes en een draaitafel die lijkt klaar te komen.

Door het onvoorspelbare bluesgeluid is het publiek soms in de war en lijkt de muziek minder dansbaar, maar aan het einde van de show roept de hele Smederijtuin uit volle borst “We want more.” Het is duidelijk: niemand heeft spijt dat ze voor deze act kozen om hun festivalweekend af te sluiten.

Verhalen die je misschien ook leuk vindt