Elke keer hetzelfde liedje bij Sean Koch

Dit verhaal werd geschreven door Robin Verschuuren

Sean Koch had op de zondagavond de eer om de mainstage te betreden. Jammer genoeg was het maar een saaie bedoening, met constant dezelfde soort nummers. De zanger kreeg zijn publiek niet mee en was zelf ook niet echt soepel in de heupen.

De singer-songwriter is geboren en getogen in Kaapstad, iets wat duidelijk terugkwam in zijn zware stem. Het enige dat hij nodig had voor zijn show was zijn band en akoestische gitaar. Ondans dat de zaal niet echt gevuld was, stonden een aantal fans op de eerste rij mee te zingen. Het overige deel van de zaal bestond vooral uit festivalgangers die gewoon van de muziek wilden genieten.

Geen interactie

Koch heeft niet zo veel nummers in zijn repertoire, maar desondanks bleef hij stevig doorzingen. Een praatje of toegift tussendoor was er maar weinig. “Dit is de laatste show van onze tour, hierna vliegen we weer terug naar Kaapstad”, riep de zanger. Al snel startte de muziek weer en vervolgde hij zijn show. Af en toe maakte de zanger contact met zijn band, maar het publiek liet hij achterwege. Misschien kwam het publiek daarom niet echt los.

Ongemakkelijk dansen

Natuurlijk stond het publiek niet helemaal stil. Een aantal mensen in het publiek durfden toch een dansje te wagen. Hoogstwaarschijnlijk hadden die al een aantal biertjes op, en het valt te betwisten of dat dansen mag worden genoemd. De voetjes werden namelijk niet echt opgetild, maar eerder over de grond gesleept.

Goedmakertje

Sean merkte wel dat hij het publiek niet lekker mee kreeg. Hiervoor had hij een oplossing. Als goedmakertje bleef de zanger na zijn show nog even hangen om een aantal cd’s te signeren. Zo wist hij toch nog wat goede herinneringen achter te laten.

Verhalen die je misschien ook leuk vindt